دی دلی دلی دلی . دی دلی دلی دلی ی ی ی .
زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم.....
خودم را چه؟ هوس بر باد دادنم کرده است و آزاد و رها. به قول خارجکیها :FREE
ناز کن یاد مکن تا مکنی بنیادم.
شهره شهر شوم یا نه؟ سر در کوه نهم یا نه؟؟
او رحم کن بر من مسکین و به فریادم رس.
شراب می خواهم و مستی . پای کوبم بر زمین و هستی. آه شعر می گویی؟ قافیه و وزن ندارد.
خدا هوس ِنیستی بد زده به کله ام. تو سرم پیچ می زنی و می روی بالا.
رخ بر افروز که فارغ کنی از برگ گلم....
که از سرو کنی آزادم.

دی دلی دلی دلی دلی......